غریب آبادِ مشهد

از اینجا تا غریب آبادِ مشهد
اسیرم، می شوم آزادِ مشهد
نگاهِ حضرت و شوقِ وصالش
کند غمگین دلم را شادِ مشهد
رها از زخمِ دنیا می شوم من
کند هرگه دلِ من یادِ مشهد
شود پر برکت و خرم هر آن دم
وَزَد بَر کشتزارم بادِ مشهد
زبانِ بسته ام هر روز دارد
به گوشم چاووش و فریادِ مشهد
الهی قسمتم کن بارِ دیگر
شوم مهمانِ پُر ایرادِ مشهد
غریبم من ولی با قصدِ غربت
روم سویِ غریب آبادِ مشهد
.............................................مهدی محبی - اصفهان - 1392/7/6...........................................