معجزه خرداد

باز هم فروردین

گام برداشت به عشق

باز هم معنی داد

به صفا و به خوشی

خانه را داد تکان

کهنه گی ها را ریخت

از دل و خاطر ما بیرون کرد

طعم سرمای دی و بهمن را

۱۴ فروردین ۱۴۰۱

.......

در کوچه های اردیبهشت

مست می شوم

از بهار نارنجی

که گیسوانش را

از چارقد کاه گلی باغ

بیرون می ریزد

و سخاوتمندانه

با عطر و شکوفه

از رهگذران این کوچه

دلبری میکند

اردیبهشت ۱۴۰۱

........

سبز و زیبا و فریباست جهان

با شکوهی که دمید از خرداد

در دل انگیزترین ماه خدا

عشق کوبید در از خانه من

و شگفتانه ی من شد دیدار

دیدنِ روی گلِ ماهوشت

و به سان اعجاز

زندگانی مرا افسون کرد

راستی یک چیزی

گر چه تو موهبت تیر به خرداد منی

تو بدان این را که

من خودم؛ معجزه ی خردادم

خرداد ۱۴۰۱